Het is herfst. Snotterend sniffend snuitend en snortend probeerd griepend Nederland zich door de bergen vallend blad de winter in te slepen. Apotheken varen er wel bij, iedere kwaal heeft wel een zalfje spuitje kwakje spuugje of pilletje. Lekker stemming maken in de media zorgt voor dikke rijen snot voor de balie bij de farmaceut. Angstige ogen spieden naar een ander en ieder kuchje zorgt voor een paniekgolf bij de rest. Als het maar geen griep is. Laat het in godsnaam geen griep zijn.. Ondergetekende staat vrolijk kuchend in dezelfde rij te wachten tot hij aan de beurt is. duurt nog wel even zo te zien, er staat zelfs een rij voor de nummertjesautomaat. Voordeel van in een rij staan is dat je heerlijk de tijd hebt om alle producten eens kritisch onder de loep te nemen. Echt elk kwaaltje is vertegenwoordigt in het schap. Brandnetels tegen aambeien, dille tegen krampjes, kamperfoelie tegen menstruatiestoornisverschijnselen (ja dat is 1 woord). Jammer dat er geen paardebloem tegen HIV staat. Surfend langs de vakkundig gekapte botanische tuin valt ineens het oog op een schap vol met neus en keel smeerseltjes. En dan specifiek op een potje Vaporub. Wel een gekke naam voor een zalfje, Vaporub. Eigenlijk is het best wel een takkenaam. Langzaam maakt de verwondering plaats voor irritatie. Welke gek noemt een zalfje in godsnaam Vaporub. De snotterende jassen sjokken langzaam richting de balie. Een golf van woede zorgt voor kippevel op de armen. De jas naast reageert onverschillig op mijn irritatie. Schouders ophalen en doorlopen is het credo. Maar dat is het dus niet. Er is iemand geweest die met hart en ziel heeft staan oreren dat dit een geweldige productnaam is. De wereld ligt aan onze verkouden voeten dankzij Vaporub. Sterker nog, er heeft een kamer vol dassen instemmend synchroon geknikt toen meneer Rub met opgerolde mouwen wild heeft staan gebaren dat dit het product van het jaar ging worden dankzij zijn creatieve golf vapo braaksel. Meneer Rub heeft juichend in de auto naar huis gezeten en mevrouw Rub 3x op de keukentafel genomen Vaporub schreeuwend tijdens ieder orgasme. De kindertjes van het gezin Rub hebben ieder een nieuw broodtrommeltje gekregen en hebben vol trots op school verteld dat papa de ongekroonde keizer van de snotzalf is sinds gisteren.
Met trillende handen van woede komt de balie in zicht. De knokkels zijn wit, de vuisten gebald. De onverschilligheid maakt het allemaal nog erger. In dit tempo verzuipt het land in een tsunami van okiedokie zalfjes en oeliekoelie druppeltjes. Het lijkt niemand te interesseren. De potjes vliegen de winkel uit. Ik kan nog net de laatste bemachtigen..